close
تبلیغات در اینترنت
حذیفه بن یمان : ابوموسی اشعری ، منافق است ! (جدید)
جمعه 26 مرداد 1397
توضيحات بنر تبليغاتي



نویسنده : عبد الحیدر حیدری |

تخم نفاق در دل بسیاری از صحابه رشد کرد و به درختی تنومند در قلب آن به ظاهر مسلمان ها تبدیل شد .

حذیفه ی منافق شناس که به دلالت رسول الله صلی الله علیه وآله نام گروهی از منافقین را میدانست ، بعضاً به برخی از آنها اشاره میکرد تا حجت را بر تمامی کسانی که عقیده به عادل بودن همه صحابه دارند ، تمام نماید !

این بار ، حذیفه بن یمان پرده از نفاق ابوموسی اشعری برمیدارد ! ابن عبدالبر نیز این حقیقت را نصفه و نیمه - با کراهت تمام - بیان میکند ! ولی باز هم سخن او تحریف میشود !

بسم الله الرحمن الرحیم

حذیفه بن یمان : ابوموسی اشعری منافق است !

 

وجود منافقین در میان صحابه رسول الله صلی الله علیه وآله امری واضح و مبرهن است که اثبات آن مبتنی بر آیات قرآن کریم و احادیث صحیح و معتبر اهل تسنن میباشد.

ذهبی در اینباره میگوید :

كَانَ جَمَاعَةٌ فِي أَيَّامِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ منتسبُوْنَ إِلَى صُحْبَتِهِ وَإِلَى ملَّتِهِ، وَهُم فِي البَاطنِ مِنْ مَرَدَةِ المُنَافقينَ، قَدْ لاَ يَعْرِفُهُم نَبِيُّ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلاَ يَعْلَمُ بِهِم قَالَ الله -تَعَالَى: {وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفَاقِ لاَ تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ} [التَّوبَةُ: 101] ، فَإِذَا جَازَ عَلَى سَيِّدِ البشرِ أَنْ لاَ يَعْلَمَ ببَعْضِ المُنَافِقينَ وَهُم مَعَهُ فِي المَدِيْنَةِ سنوَاتٍ، فَبِالأَوْلَى أَنْ يَخفَى حَالُ جَمَاعَةٍ مِنَ المُنَافِقينَ الفَارغينَ عَنْ دينِ الإِسْلاَمِ بَعْدَهُ -عَلَيْهِ السَّلاَمُ- عَلَى العُلَمَاءِ مِنْ أُمَّتِه

گروهی از افراد منتسب به صحابه و دین رسول الله صلی الله علیه وآله در زمان ایشان در باطن خویش از کسانی بودند که  بر نفاق خو گرفته بودند ؛ رسول الله صلی الله علیه وآله آنها را نمی شناختند و به آنها علم نداشتند . خداوند متعال می فرماید { و گروهى از مردم مدينه نيز در نفاق اصرار مىورزند . تو آنها را نمىشناسى ، ما مىشناسيمشان و دو بار عذابشان خواهيم كرد } پس پیامبر خدا مجاز است که به گروهی از منافقین علم نداشته باشد در حالی که آنها ، سالها همراه ایشان – رسول الله – در مدینه بوده اند . لذا مخفی بودن احوال گروهی از منافقینی که بعد از رحلت رسول الله  اسلام را رها کردند ، بر علمای امت اسلامی ، به طریق اولی ثابت است.

سير أعلام النبلاء ، ج 11 ص 212 رقم 2724، المؤلف: شمس الدين أبو عبد الله محمد بن أحمد بن عثمان بن قَايْماز الذهبي (المتوفى: 748هـ) ، الناشر: دار الحديث- القاهرة ، الطبعة: 1427هـ-2006م

 

 خداوند متعال به حکمت خویش ، منافقین زمان رسول الله را به پیامبرش معرفی کرده و ایشان نیز برخی از منافقین را به صاحب سر خودشان – جناب حذیفه بن یمان – شناساندند.

ذهبی در اینمورد میگوید :

وَكَانَ النَّبِيُّ -صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ- قَدْ أسرَّ إِلَى حُذَيْفَةَ أَسْمَاءَ المُنَافِقِيْنَ, وَضَبَطَ عَنْهُ الفِتَنَ الكَائِنَةَ فِي الأُمَّةِ

پیامبر خدا صلی الله علیه وآله ، نام منافقین را پنهانی به حذیفه بن یمان گفتند و حذیفه نیز از پیامبر ، فتنه هایی که قرار است در امت اتفاق بیفتد را نیز فراگرفت.

سير أعلام النبلاء ، ج 4 ص 29 رقم 172، المؤلف: شمس الدين أبو عبد الله محمد بن أحمد بن عثمان بن قَايْماز الذهبي (المتوفى: 748هـ) ، الناشر: دار الحديث- القاهرة ، الطبعة: 1427هـ-2006م

 



پس معلوم میشود که جناب حذیفه بن یمان ، به دلالت رسول الله صلی الله علیه وآله ، از اموری غیبی همچون نفاق ( که امری قلبی و درونی میباشد) و فتنه هایی که در آینده اتفاق می افتد ؛ با خبر بودند . لاجرم اگر – به سندی معتبر – به نقل از ایشان ثابت شود که سخنی در مورد برخی از مغیبات گفته اند ، از آنجایی که این علم به مغیبات از طرف رسول الله بوده است ، سخن ایشان حجتی است بر اهل تسنن .

 



با این مقدمات میرویم به سراغ یکی از روایات معتبر اهل تسنن.
 

يعقوب بن سفيان ، ابو یوسف فسوی در کتاب مشهور « المعرفة و التاریخ » چنین نقل میکند :

حدثني ابن نمير حدثني أبي عن الأعمش عن شقيق قَالَ: كُنَّا مَعَ حُذَيْفَةَ جُلُوسًا، فَدَخَلَ عَبْدُ اللَّهِ وَأَبُو مُوسَى الْمَسْجِدَ ، فَقَالَ: أَحَدُهُمَا مُنَافِقٌ ، ثُمَّ قَالَ: إِنَّ أَشْبَهَ النَّاسِ هَدْيًا وَدِلًّا وَسَمْتًا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدُ اللَّهِ.


شقیق گفت : به همراه حذیفه نشسته بودیم که عبدالله بن مسعود و ابوموسی اشعری وارد مسجد شدند.

حذیفه گفت : یکی از این دو نفر منافق است .

سپس حذیفه ادامه داد : شبیه ترین مردم به رسول الله از لحاظ هدایت (عقیده) و رفتار و مَنِش ، عبدالله بن مسعود میباشد.

المعرفة والتاريخ ، ج 2 ص 771 ، المؤلف: يعقوب بن سفيان بن جوان الفارسي الفسوي، أبو يوسف (المتوفى: 277هـ) ، المحقق: أكرم ضياء العمري ، الناشر: مؤسسة الرسالة، بيروت ، الطبعة: الثانية، 1401 هـ- 1981 م

روایت فوق دلالت مستقیم دارد که ابوموسی اشعری ، منافق است !

به تعبیر دیگر ، وقتی دو نفر وارد مسجد شدند و جناب حذیفه تصریح کرد که یکی از این دو نفر منافق است و در ادامه شروع به مدح و توثیق یکی از آن دو نفر کرد ؛ لاجرم معلوم میگردد که آن نفر بعدی ( یعنی کسی که مورد توثیق جناب حذیفه قرار نگرفت ) منافق میباشد !

 

سند روایت فوق همگی از ثقات اهل تسنن میباشند .

شعیب ارنووط در حاشيه « سیر اعلام النبلاء » میگوید :

رجاله ثقات: وأخرجه الفسوي في " تاريخه " 2 / 771 من طريق محمد بن عبد الله بن نمير، حدثني أبي، عن الأعمش، عن شقيق

سير أعلام النبلاء ، ج 2 ص 394 ( هامش )  ، المؤلف : شمس الدين أبو عبد الله محمد بن أحمد بن عثمان بن قَايْماز الذهبي (المتوفى : 748هـ) ، المحقق : مجموعة من المحققين بإشراف الشيخ شعيب الأرناؤوط ، الناشر : مؤسسة الرسالة ، الطبعة : الثالثة ، 1405 هـ / 1985 م

 
 
این سخن حذیفه در مورد ابوموسی اشعری در دیگر روایات اهل تسنن به الفاظ دیگر وارد شده است.

ابن ابی شیبه گزارش میدهد :

الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، قَالَ: كَانَ بَيْنَ حُذَيْفَةَ وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنْهُمْ مِنْ أَهْلِ الْعَقَبَةِ بَعْضُ مَا يَكُونُ بَيْنَ النَّاسِ , فَقَالَ: أُنْشِدُكَ بِاللَّهِ , كَمْ كَانَ أَصْحَابُ الْعَقَبَةِ؟ فَقَالَ الْقَوْمُ: فَأَخْبِرْهُ فَقَدْ سَأَلَكَ , فَقَالَ أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ: قَدْ كُنَّا نُخْبَرُ أَنَّهُمْ أَرْبَعَةَ عَشَرَ , فَقَالَ حُذَيْفَةُ: " وَإِنْ كُنْتُ فِيهِمْ فَقَدْ كَانُوا خَمْسَةَ عَشَرَ ....

ابوالطفیل گفت : بین حذیفه و یکی از کسانی که در عقبه ( برای ترور پیامبر ) شرکت داشت ، صحبت بود .

آن مرد گفت : تو را به خدا قسم ، اصحاب عقبه چند نفر بودند ؟

مردم گفتند : (ای حذیفه) سوال او را جواب بده .

ابوموسی گفت : به ما خبر رسیده که آنها 14 نفر بودند.

حذیفه گفت : اگر تو هم میان آنها بودی ، تعدادشان میشد 15 نفر ! ....

الكتاب المصنف في الأحاديث والآثار ، ج 7 ص 445 رقم 37104 ، المؤلف: أبو بكر بن أبي شيبة، عبد الله بن محمد بن إبراهيم بن عثمان بن خواستي العبسي (المتوفى: 235هـ)، المحقق: كمال يوسف الحوت ، الناشر: مكتبة الرشد – الرياض ، الطبعة: الأولى، 1409

 

این همان روایتی است که احمد بن حنبل در مسندش بدان اشاره کرده – با همان سند ابن ابی شیبه -  ولی نام ابوموسی اشعری را بیان نکرده است :

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَأَبُو نُعَيْمٍ قَالَا: حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ يَعْنِي ابْنَ جُمَيْعٍ، قَالَ أَبُو نُعَيْمٍ: عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ [وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ] ، حَدَّثَنَا أَبُو الطُّفَيْلِ، قَالَ:

كَانَ بَيْنَ حُذَيْفَةَ وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْعَقَبَةِ مَا يَكُونُ بَيْنَ النَّاسِ، فَقَالَ: أَنْشُدُكَ اللهَ، كَمْ كَانَ أَصْحَابُ الْعَقَبَةِ؟ فَقَالَ لَهُ الْقَوْمُ: أَخْبِرْهُ إِذْ سَأَلَكَ، قَالَ: إِنْ كُنَّا نُخْبَرُ أَنَّهُمْ أَرْبَعَةَ عَشَرَ ـ وَقَالَ أَبُو نُعَيْمٍ: فَقَالَ الرَّجُلُ: كُنَّا نُخْبَرُ أَنَّهُمْ أَرْبَعَةَ عَشَرَ ـ قَالَ: فَإِنْ كُنْتَ مِنْهُمْ ...

 

شعیب ارنووط نیز در مورد این روایت احمد بن حنبل میگوید :

إسناده قوي على شرط مسلم، رجاله ثقات رجال الشيخين غير الوليد بن عبد الله بن جميع، فهو صدوق حسن الحديث من رجال مسلم.

مسند الإمام أحمد بن حنبل ،  ج 38 ص 346 – 347 رقم 23321 ، المؤلف: أبو عبد الله أحمد بن محمد بن حنبل بن هلال بن أسد الشيباني (المتوفى: 241هـ) ، المحقق: شعيب الأرنؤوط - عادل مرشد، وآخرون ، إشراف: د عبد الله بن عبد المحسن التركي ، الناشر: مؤسسة الرسالة ، الطبعة: الأولى، 1421 هـ - 2001 م

 

افشا شدن نفاق ابوموسی اشعری آنچنان مشهور اهل علم است که بسیاری از محدثین بعد از نقل این روایت حذیفه ، از آوردن نام ابوموسی اشعری خودداری کرده اند همانند مسلم بن حجاج در صحیحش و احمد بن حنبل در مسندش !

برخی دیگر نیز صرفاً اشاره کرده اند که حذیفه ، در مورد ابوموسی اشعری سخنی گفته است که دال بر نفاق او بوده ولی به اصل داستان اشاره نکرده اند.



ابن عبدالبر در ترجمه ابوموسی اشعری میگوید :

وَكَانَ منحرفًا عَنْ علي لأنه عزله ولم يستعمله....وَكَانَ لحذيفة قبل ذلك فيه كلام

ابوموسی اشعری از دشمنان علی علیه السلام بود زیرا – علی علیه السلام – او را عزل کرده و در جای دیگر به فرمانداری نگماردش. .... و قبل از آن نیز حذیفه در مورد او مطلبی را بیان کرده بود.

الاستيعاب في معرفة الأصحاب ، ج 4 ص 1764 رقم 3193 ، المؤلف: أبو عمر يوسف بن عبد الله بن محمد بن عبد البر بن عاصم النمري القرطبي (المتوفى: 463هـ) ، المحقق: علي محمد البجاوي ، الناشر: دار الجيل، بيروت ، الطبعة: الأولى، 1412 هـ - 1992 م

 

این سخن ابن عبدالبر نشان میدهد که قبل از دشمنی ظاهری ابوموسی اشعری با امیرالمومنین علیه السلام – بر سر اینکه چرا فرمانداری جایی را به وی نداده است – حذیفه بن یمان مطالبی از احوالات ابوموسی  اشعری را به او گفته بود !

با کنار هم گذاشتن این سخن ابن عبدالبر در کنار روایات فسوی و احمد بن حنبل و ابن ابی شیبه ، معلوم میگردد که مراد ابن عبدالبر همان اشاره به نفاق ابوموسی توسط حذیفه میباشد.

با این وجود ، این سخن ابن عبدالبر که هم اکنون در « الاستیعاب » فعلی وجود دارد ، اصل سخن او نیست و بلکه مورد دستبرد و جعل قرار گرفته است .

ابن ابی الحدید شافعی این چنین سخن ابن عبدالبر را برای ما نقل میکند :

و نحن نذكر نسب أبي موسى وشيئا من سيرته وحاله نقلا من كتاب الإستيعاب لابن عبد البر المحدث ونتبع ذلك بما نقلناه من غير الكتاب المذكور قال ابن عبد البر ... فلما قتل عثمان عزله علي ع عنها فلم يزل واجدا لذلك على علي ع حتى جاء منه ما قال حذيفة فيه فقد روى حذيفة فيه كلاما كرهت ذكره والله يغفر له

و ما نسب ابوموسی و مطالبی در مورد سیره  و احوال او را از کتاب استیعاب (تالیف) محدّث ابن عبدالبر بیان کرده و برخی دیگر از مطالب را از دیگر کتب میگوییم . ابن عبدالبر میگوید : ... وقتی عثمان به قتل رسید علی علیه السلام ، ابوموسی را از فرمانداری کوفه عزل کرد .

پس  ابوموسی بخاطر این امر ، همچنان از علی علیه السلام غضبناک بود تا جایی که حذیفه در مورد او سخنی را بیان کرد. پس حذیفه در مورد او حرفی را زد که از بیان آن کراهت دارم . خدا او را ببخشاید.

شرح نهج البلاغة ، ج 13 ص 314 ، المؤلف : أبو حامد عز الدين بن هبة الله بن محمد بن محمد بن أبي الحديد المدائني ، دار النشر : دار الكتب العلمية - بيروت / لبنان - 1418هـ - 1998م ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : محمد عبد الكريم النمري

 

تحریف و  دستبرد به سخنان ابن عبدالبر در الاستیعاب کنونی در مقایسه با نسخه های اصلی آن کاملا واضح است.

 

ما حصل بحث اینکه :

به  شهادت حذیفه بن یمان – منافق شناس تربیت یافته در نزد رسول الله صلی الله علیه وآله – ابوموسی اشعری منافق است !

زیرا هم فسوی به سند صحیح بیان داشته که حذیفه بن یمان ، ابوموسی را منافق میداند !

و هم ابن ابی شیبه و احمد بن حنبل ( با تسامح ) بیان داشته اند که حذیفه بن یمان ، ابوموسی را منافق میدانست ! چه در میان اهل عقبه بوده باشد و چه نبوده باشد !

 

این عدالت صحابه هم اکنون در مزبله تاریخ به سر می برد ولی برخی ، هنوز در رویای آن غرق اند !

العبد الاحقر – مقداد العلوی

امتیاز : نتیجه : 4 امتیاز توسط 2 نفر مجموع امتیاز : 9


نمایش این کد فقط در ادامه مطلب

تاریخ : پنجشنبه 19 شهريور 1394 | نظرات () بازدید : 168


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی


سایت islamtxt.ir یکی از بهترین و مفیدترین سایت های شیعه در موضوع نقد وهابیت و پاسخ به شبهات آنها بود که تقریبا در مهر ماه سال 1393 به دلیل نامعلومی از دسترس خارج شد _ بنابر گزارشی توسط وهابیت هک شد _ و کشیدن انتظار بازگشایی آن ، ده ماه شد تا اینکه با عنایت خدا ، موفق شدیم بسیاری از مطالب سایت اسلام تکس شیعه را بازگردانیم . مقالاتی که علامت * خورده اند ، فاقد مطلب هستند ؛ زیرا تاکنون موفق نشدیم به آنها دست یابیم. البته امیدواریم نویسندگان مقالات ، به این وبلاگ مراجعه کنند و مقالات ستاره دار را در اختیارمان قرار دهند ...
بالای صفحه
اسلام تکس | پاسخ به شبهات
firefox
opera
google chrome
safari