close
تبلیغات در اینترنت
خدای وهابیّت ، پایش را روی آن یکی پایش می اندازد ! (جدید)
سه شنبه 22 آبان 1397
توضيحات بنر تبليغاتي



نویسنده : عبد الحیدر حیدری |

اینقدر بدم میاد از این رافضی های مشرک کافر !

همش میرن قبر پرستی ! همش میرن ضریح رو بوس میکنن !

مگه خدای ما چه ایرادی داره که اینا میرن قبر پرستی ؟ این خدائی که بعد از خلقتش ، یه پاش رو انداخت روی اون یکی پاش چه مشکلی داره که شماها میرید سر قبور ؟!

های بچه ! پات رو روی پات نندار ! خدا میشی  ای مشرک رافضی !

بسم الله الرحمن الرحیم
خدای وهابی ها ، پایش را روی آن یکی پایش انداخت !

پیروان مکتب سقیفه و دانش آموختگان کلاس ابن تیمیه ، بنابر تعالیم وارداتی شان از دین یهود ، همواره اعتقاد به جسمانیت خداوند متعال – نعوذ بالله – داشته و این عقیده انحرافی را با روایاتی که زعم خودشان صحیح است ، به اثبات میرسانند.
جالب است که همین منحرفینی که خدایشان دارای بُعد بوده و در این عقیده از دست یهود تقلّب کرده اند ، شیعیان موحّد را مشرک تلقی کرده و در باب توحید با آنها مناظره میکنند !
ان شاء الله سلسله مقالاتی به تبیین عقیده وهابیت در باب توحید و علی الخصوص تجسیم ، اشاره خواهیم نمود و نشان خواهیم داد که یهود امّت ، دقیقاً دیگران از همان موضعی مورد حمله قرار میدهد که خودش در آن موضع کاملاً متهم و بلکه عاجز از تثبیت آن است.

طبرانی در معجم کبیر میگوید :

حدثنا جَعْفَرُ بن سُلَيْمَانَ النَّوْفَلِيُّ وَأَحْمَدُ بن رِشْدِينَ الْمِصْرِيُّ وَأَحْمَدُ بن دَاوُدَ الْمَكِّيُّ قالوا ثنا إِبْرَاهِيمُ بن الْمُنْذِرِ الْحِزَامِيُّ قال ثنا محمد بن فُلَيْحِ بن سُلَيْمَانَ عن أبيه عن سَعِيدِ بن الْحَارِثِ عن عُبَيْدِ بن حُنَيْنٍ قال بَيْنَا أنا جَالِسٌ إِذْ جَاءَنِي قَتَادَةُ بن النُّعْمَانِ فقال لي انْطَلَقْ بنا يا بن حُنَيْنٍ إلى أبي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فَإِنِّي قد أُخْبِرْتُ أَنَّهُ قَدِ اشْتَكَى فَانْطَلَقْنَا على أبي سَعِيدٍ فَوَجَدْنَاهُ مُسْتَلْقِيًا رَافِعًا رِجْلَهُ الْيُمْنَى على الْيُسْرَى فَسَلَّمْنَا وَجَلَسْنَا فَرَفَعَ قَتَادَةُ بن النُّعْمَانِ يَدَهُ إلى رِجْلِ أبي سَعِيدٍ فَقَرَصَهَا قَرْصَةً شَدِيدَةً فقال أبو سَعِيدٍ سُبْحَانَ اللَّهِ يا بن آدَمَ لقد أَوْجَعَنِي فقال له ذلك أَرَدْتُ فقال إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى اللَّهُ عليه وسلم قال إِنَّ اللَّهَ عز وجل لَمَّا قَضَى خَلْقَهُ اسْتَلْقَى فَوَضَعَ إِحْدَى رِجْلَيْهِ على الأُخْرَى وقال لا يَنْبَغِي لأَحَدٍ من خَلْقِي أَنْ يَفْعَلَ هذا فقال أبو سَعِيدٍ لا جَرَمَ وَاللَّهِ لا أَفْعَلُهُ أَبَدًا

عبید بن حنین گفت : نشسته بودم که قتاده بن نعمان به نزد من آمد و گفت : ای پسر حنین ! بیا به نزد ابوسعید خدری برویم زیرا به من خبر رسیده که بخاطر بیماری آزرده است . پس با هم به نزد ابوسعید خدری رفتیم . او دراز کشیده و پای راستش را روی پای چپش انداخته بود . پس سلام کرده ونشستیم.

قتاده بن نعمان با دستش ، پای ابوسعید را شدیداً نیشگون گرفت . ابوسعید گفت : سبحان الله ! دردم گرفت !
قتاده گفت : من هم همین را میخواستم ! و سپس گفت : رسول الله صلی الله علیه وآله فرمودند : زمانی که خداوند متعال خلقش به پایان رسید ، به پشت دراز کشیده و یک پایش را بر روی دیگری انداخت و گفت : شایسته نیست که هیچیک از مخلوقات من چنین کنند.
ابوسعید گفت : بخدا دیگر چنین نخواهم کرد.

المعجم الكبير ، ج 19 ص 13 رقم 18 ، اسم المؤلف:  سليمان بن أحمد بن أيوب أبو القاسم الطبراني الوفاة: 360 ، دار النشر : مكتبة الزهراء - الموصل - 1404 - 1983 ، الطبعة : الثانية ، تحقيق : حمدي بن عبدالمجيد السلفي

 


هیثمی در مورد سند این روایت میگوید :

رواه الطبراني عن مشايخ ثلاثة جعفر بن سليمان النوفلي وأحمد بن رشدين المصري وأحمد بن داود المكي فأحمد بن رشدين ضعيف والاثنان لم أعرفهما وبقية رجاله رجال الصحيح

این روایت را طبرانی از 3 تن از مشایخ : جعفر بن سلیمان نوفلی و احمد بن رشدین مصری و احمد بن داود ملکی روایت کرده . احمد بن رشدین ضعیف است و آن دو نفر دیگر را نمی شناسم .بقیه رجال آن ، رجال صحیح میباشند .


مجمع الزوائد ومنبع الفوائد ، ج 8 ص 100 ، اسم المؤلف:  علي بن أبي بكر الهيثمي الوفاة: 807 ، دار النشر : دار الريان للتراث/‏دار الكتاب العربي - القاهرة , بيروت - 1407



میگویم (علوی) : در کتاب «  إرشاد القاصي والداني إلى تراجم شيوخ الطبراني » چنین آمده :


جعفر بن سليمان البرمكي المدني النوفلي.
حدث عن: عبد العزيز بن عبد الله الأويسي، وإبراهيم بن المنذر الحزامي.
وعنه: أبو القاسم الطبراني في " معاجمه ".
ترجمه الذهبي، والسخاوي ولم يزيدا على ما تقدم، وأخرج له أبو نعيم في " المستخرج " ووثقه العراقي، وقال الألباني: لم أجد له ترجمة.
- المستخرج (1/ 229)، محجة القرب (ص 232)، تاريخ الإسلام (21/ 140)، التحفة اللطيفة (11/ 415).
* قلت: (مقبول).

إرشاد القاصي والداني إلى تراجم شيوخ الطبراني ، ص 236 – 237 ، المؤلف: أبو الطيب نايف بن صلاح بن علي المنصوري ، قدم له: د سعد بن عبد الله الحميد ، راجعه ولخص أحكامه وقدم له: أبو الحسن مصطفى بن إسماعيل السليماني المأربي ، الناشر: دار الكيان - الرياض، مكتبة ابن تيمية - الإمارات

 



قاضی ابویعلی نیز روایت میکند :

ونا أَبُو مُحَمَّدٍ الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ: نا عَلِيُّ بْنُ عُمَرَ التَّمَّارُ، مِنْ أَصْلِ كِتَابِهِ، قَالَ: نا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْحَكَمِ الْوَاسِطِيُّ، قَالَ: نا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيٍّ الأَبَّارُ أَبُو الْعَبَّاسِ، قَالَ: نا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّاغَانِيُّ، قَالَ: نا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ الْحِزَامِيُّ، قَالَ: نا مُحَمَّدُ بْنُ فُلَيْحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، قَالَ: بَيْنَا أَنَا جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ جَاءَ قَتَادَةُ بْنُ النُّعْمَانِ فَجَلَسَ يَتَحَدَّثُ وَثَابَ إِلَيْهِ نَاسٌ، فَقَالَ: انْطَلِقْ بِنَا يَابْنَ حُنَيْنٍ إِلَى أَبِي سَعِيدٍ فَأُخْبِرْتُ أَنَّهُ اشْتَكَى، قَالَ: فَانْطَلَقْنَا حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى أَبِي سَعِيدٍ فَوَجَدْنَاهُ مُسْتَلْقِيًا رَافِعًا رِجْلَهُ الُيْمَنى عَلَى الْيُسْرَى، فَسَلَّمْنَا عَلَيْهِ وَجَلَسْنَا، فَرَفَعَ قَتَادَةُ يَدَهُ إِلَى رِجْلِ أَبِي سَعِيدٍ فَقَرَصَهَا قَرْصَةً شَدِيدَةً، فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ: سُبْحَان اللَّهِ يَابْنَ أَخِي أَوْجَعْتَنِي، قَالَ: ذَاكَ أَرَدْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ لَمَّا قَضَى خَلْقَهُ اسْتَلْقَى ثُمَّ رَفَعَ إِحْدَى رِجْلَيْهِ عَلَى الأُخْرَى، ثُمَّ قَالَ: لا يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ خَلْقِي أَنْ يَفْعَلَ هَذَا " فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ: لا جَرَمَ وَاللَّهِ لا أَفْعَلُهُ أَبَدًا

قَالَ أَبُو مُحَمَّدٍ الْخَلالُ: هَذَا حَدِيثٌ إِسْنَادُهُ كُلُّهُمْ ثِقَاتٌ، وَهُمْ مَعَ ثِقَتِهِمْ شَرْطُ الصَّحِيحَيْنِ مُسْلِمٍ وَالْبُخَارِيِّ

وَقَدْ ذَكَرَ أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْخَلالُ هَذَا الْحَدِيثَ فِي سُنَنِهِ، فَقَالَ: نا أَحْمَدُ بْنُ الْحُسَيْنِ الرَّقِّيُّ، نا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، نا مُحَمَّدُ بْنُ فُلَيْحِ بْنِ سُلَيْمَانَ، قَالَ: حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ قَالَ: بَيْنَمَا أَنَا جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ جَاءَنِي قَتَادَةُ بْنُ النُّعْمَانِ وَجَلَسَ إِلَيَّ وَتَحَدَّثَ، وَثَابَ إِلَيْنَا النَّاسُ، فَقَالَ قَتَادَةُ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ: " إِنَّ اللَّهَ لَمَّا فَرَغَ مِنْ خَلْقِهِ اسْتَوَى عَلَى عَرْشِهِ وَاسْتَلْقَى، وَوَضَعَ إِحْدَى رِجْلَيْهِ عَلَى الأُخْرَى، وَقَالَ: إِنَّهَا لا تَصْلُحُ لِبَشَرٍ "


إبطال التأويلات لأخبار الصفات ، ج 1 ص 188 – 190 ، المؤلف : القاضي أبو يعلى ، محمد بن الحسين بن محمد بن خلف ابن الفراء (المتوفى : 458هـ) ، المحقق : محمد بن حمد الحمود النجدي ، الناشر: دار إيلاف الدولية - الكويت


آنچنان که مشخص است ، ابوبکر خلال حنبلی این روایت را در کتاب خویش آورده و معترف است که رجال این روایت همگی ثقه هستند و روایت بر اساس شروط بخاری و مسلم در صحت میباشد.



منصور السماری – وهابی معاصر – در پاورقی کتاب « نقض عثمان بن سعيد المريسي » این سخن ابوبکر خلال را مورد نقد قرار داده و میگوید :

قلت : علی شرط البخاری فقط ، فان مسلم لم یرو لمحمد بن فلیح و لا لابراهیم بن المنذر شیئاً

میگویم ( سماری ) : این روایت فقط بر اساس شرط بخاری در صحت حدیث میباشد زیرا مسلم از محمد بن فلیح و ابراهیم بن منذر روایت نکرده است .


نقض الإمام أبي سعيد عثمان بن سعيد على المريسي الجهمي العنيد فيما افترى على الله عز وجل من التوحيد ، ص 513 (هامش) ، المؤلف: أبو سعيد عثمان بن سعيد بن خالد بن سعيد الدارمي السجستاني (المتوفى: 280هـ) ، الناشر: مکتبة اضواء السلف - ریاض ،المحقق: منصور بن عبدالعزیز السماری ، الطبعة: الطبعة الأولى 1419هـ - 1999 م

 


در کتاب « ابطال التاویلات » بعد از نقل خبر پا روی پا انداختن خدای وهابیت ، چنین آمده :

أعلم أن هَذَا الخبر يفيد أشياء منها: جواز إطلاق الاستلقاء عليه، لا عَلَى وجه الاستراحة، بل عَلَى صفة لا تعقل معناها، وأن له رجلين كما له يدان، وأنه يضع إحداهما عَلَى الأخرى عَلَى صفة لا نعقلها، إذ ليس فِي حمله عَلَى ظاهره ما يحيل صفاته

بدان که بر اساس این روایت مطالب فوق به دست می آید : جواز اطلاق استلقاء به خدا نه از باب استراحت بلکه صفتی که معنایش را نمی توان فهمید . و اینکه خداوند متعال دو پا دارد همچنان که دو تا دست دارد. و اینکه خداوند متعال یکی از پاهایش را بر دیگری میگذارد به نحوی که ما نمی فهمیم چون اینها را بر ظاهر حمل نکنیم صفات الهی غیر ممکن میشود.

 




عبدالمغیث بن زهیر نیز یکی از علمای حنبلی است که روایت پا روی پا انداختن خدای وهابیت را تصحیح کرده است .
ذهبی در تزجمه وی میگوید :

ولعبد المغيث غلطات تدل على قلة علمه قال مرة مسلم بن يسار صحابي وصحح حديث الإستلقاء وهو منكر فقيل له في ذلك فقال إذا رددناه كان فيه إزراء على من رواه


عبدالمغیث دارای اشتباهاتی نیز بود که ناشی از قلّت علمش بود .

یکبار گفت : مسلم بن یسار صحابی است .
و حدیث استلقاء را تصحیح کرد در حالی این روایت منکر است . به او گفتند این روایت مشکل دارد ولی گفت : اگر این روایت را رد کنیم در حقیقت به راویان آن عیب گرفته ایم.

سير أعلام النبلاء ، ج 21 ص 160 - 161 ، اسم المؤلف:  محمد بن أحمد بن عثمان بن قايماز الذهبي أبو عبد الله الوفاة: 748 ، دار النشر : مؤسسة الرسالة - بيروت - 1413 ، الطبعة : التاسعة ، تحقيق : شعيب الأرناؤوط , محمد نعيم العرقسوسي


میگویم ( علوی ) : خود ذهبی به قسمتی از حدیث استلقاء اشاره کرده و در کتابش آورده است که بیان خواهد شد .

 



ابن قیّم جوزیه نیز در « اجتماع الجیوش الاسلامیه » میگوید :

وَرَوَى الْخَلَّالُ فِي كِتَابِ السُّنَّةِ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ عَنْ قَتَادَةَ بْنِ النُّعْمَانِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " «لَمَّا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ خَلْقِهِ اسْتَوَى عَلَى عَرْشِهِ» "


اجتماع الجيوش الإسلامية ، ج 2 ص 107 – 108 ، المؤلف: محمد بن أبي بكر بن أيوب بن سعد شمس الدين ابن قيم الجوزية (المتوفى: 751هـ) ، تحقيق: عواد عبد الله المعتق ، الناشر: مطابع الفرزدق التجارية – الرياض ، الطبعة: الأولى، 1408هـ / 1988م





ذهبی نیز در کتاب « العلو للعی الغفار » در ضمن احادیث متواتر در باب علو خداوند (فَمن الْأَحَادِيث المتواترة الْوَارِدَة فِي الْعُلُوّ ) میگوید :

حَدِيث قَتَادَة بن النُّعْمَان سمع النَّبِي صلى الله عَلَيْهِ وَسلم يَقُول لما فرغ الله من خلقه اسْتَوَى على عَرْشه

رواته ثقات ، رواه أبو بكر الخلال في كتاب السنة له

العلو للعلي الغفار في إيضاح صحيح الأخبار وسقيمها ،  ص 63 رقم 119 ، المؤلف: شمس الدين أبو عبد الله محمد بن أحمد بن عثمان بن قَايْماز الذهبي (المتوفى: 748هـ) ، المحقق: أبو محمد أشرف بن عبد المقصود ، الناشر: مكتبة أضواء السلف – الرياض ، الطبعة: الأولى، 1416هـ - 1995م

 



آنچنان که مشخص است ، ذهبی و ابن قیّم ابتدای روایت را بیان کرده اند ولی ما بقی آن را نقل نکرده اند . و این حقیقتی است که الباني در مختصر العلو للعلی الغفار بیان کرده است . وی در مورد روایتی که ذهبی آن را آورده میگوید :

رواته ثقات ، رواه أبو بكر الخلال في كتاب السنة له


و سپس در پاورقی کتاب می افزاید :

وذكر ابن القيم في "الجيوش الإسلامية" "ص34" أن إسناده صحيح على شرط البخاري.

مختصر العلو للعلي العظيم للذهبي ، ص 98 رقم 38 ، المؤلف: شمس الدين أبو عبد الله محمد بن أحمد بن عثمان بن قَايْماز الذهبي (المتوفى: 748هـ) ، حققه واختصره: محمد ناصر الدين الألباني ، الناشر: المكتب الإسلامي ، الطبعة: الطبعة الثانية 1412هـ-1991م.



البته مبادا پیروان البانی بیایند و بگویند که البانی در فلان جا این روایت را تضعیف کرده است ! زیرا اگر این حدیث هیچ اصلی نداشت و بوی عقاید یهود از آن استشمام میشد می بایستی که البانی به صراحت به این امر اشاره میکرد نه اینکه بعنوان تایید و در تقویت سخن ذهبی ، به سخن ابن قیّم اشاره کرده و قوّت روایت فوق را با تعبیر « اسناده صحیح علی شرط البخاری » بیان نماید !

حمدی عبدالمجید سلفی که از شاگردان البانی ميباشد نیز در تعلیقه اش بر معجم کبیر طبرانی نیز متذکر به ضعف روایت نشده و صرفاً به سخن ابن حجر هیثمی در مجمع الزوائد اشاره کرده که صحت روایت بر اساس آن نیز در ابتدای کلام بیان شد !

 


محمد بن صالح العثيمين نيز مختصر این روایت ابوبکر خلال حنبلی را تصحيح كرده و برای مستقر شدن خداوند متعال بر روی عرش ، به قرآن و روایت استناد میکند :

فمن أدلة الكتاب: قوله تعالى: {الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى} [طه: 5] .

ومن أدلة السنة: ما رواه الخلال في كتاب "السنة" بإسناد صحيح على شرط البخاري عن قتادة بن النعمان رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلّى الله عليه وسلّم، يقول: "لما فرغ الله من خلقه استوى على عرشه"


پس از دلایل قرآنی آیه شریفه {الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى} میباشد و از دلایل موجود در سنت نیز روایتی است که خلال در کتاب السنه به اسناد صحیح بشرط بخاری از قتاده بن نعمان روایت کرده که گفت : شنیدم رسول الله صلی الله علیه وآله می فرمود : وقتی خلقت خداوند به پایان رسید ، بر روی عرش مستقر شد.


و در پاورقی بیان میکند :

ذكره ابن القيم في اجتماع الجيوش الإسلامية (ص34)

فتح رب البرية بتلخيص الحموية ، ص 48 ، المؤلف: محمد بن صالح بن محمد العثيمين (المتوفى: 1421هـ) ، الناشر: دار الوطن للنشر، الرياض

 


حافظ بن احمد حکمی نیز در « معارج القبول » میگوید :

وَعَنْ قَتَادَةَ بْنِ النُّعْمَانِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ -صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ- يَقُولُ: "لَمَّا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ خَلْقِهِ اسْتَوَى عَلَى عَرْشِهِ", رَوَاهُ الْخَلَّالُ فِي كِتَابِ السُّنَّةِ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ

معارج القبول بشرح سلم الوصول إلى علم الأصول ، ج 1 ص 149 ، المؤلف : حافظ بن أحمد بن علي الحكمي (المتوفى : 1377هـ) ، المحقق : عمر بن محمود أبو عمر ، الناشر : دار ابن القيم – الدمام ، الطبعة : الأولى ، 1410 هـ - 1990 م

 


حافظ ابوموسی مدینی اصفهانی که خودش رساله ای دارد به نام « الكلام على حديث الاستلقاء » از این حدیث دفاع کرده و اسناد مختلف آن – من جمله سند به ابوبکر خلال – را بیان میکند.
ابو محمد محمود دشتی در باب اثبات صحت این روایت به سخنان ابو موسي مدینی استناد کرده و میگوید :

أخبرنا أبو الفضل إسماعيل بن أحمد العراقي فيما كتب لنا قال: أنبأنا الإمام الحافظ أبو موسى محمد بن أبي بكر بن أبي عيسى المديني الأصبهاني أنا أبو غالب أحمد بن العباس الكوشنذي أنا أبو بكر بن ريذة أنا الإمام الحافظ أبو القاسم الطبراني نا جعفر بن سليمان النوفلي وأحمد بن رشدين المصري وأحمد بن داود المكي قالوا: نا إبراهيم بن المنذر الحزامي نا محمد بن فليح بن سليمان عن أبيه عن سعيد بن الحارث عن عبدالله بن حُنَيْنٍ قال: بينا أنا جالس إذ جاءني قتادة بن النعمان [فقال لي: انطلق بنا يا ابن حنين إلى أبي سعيد الخدري، فإني قد أخبرت أنه قد اشتكى. فانطلقنا «حتى دخلنا» على أبي سعيد فوجدناه مستلقياً رافعاً رجله اليمنى على اليسرى، فسلمنا، وجلسنا. فرفع قتادة بن النعمان يده إلى رِجْلِ أبي سعيد فَقَرَصَهَا قَرْصَةً شديدةً فقال أبو سعيد: سبحان الله يا بن آدم! لقد أوجعني! فقال له: ذلك أردت. فقال: إن رسول الله  قال: ((إن الله عز وجل لما قضى خلقه استلقى فوضع إحدى رجليه على الأخرى، وقال: لا ينبغي لأحد من خلقي أن يفعل هذا)) فقال أبو سعيد: لا جرم، والله لا أفعله أبداً .
قال ابوموسی : رواه ابن الأصفر  عن إبراهيم  عن محمد بن فليح عن أبيه عن سالم أبي النضر  عن أبي الحباب سعيد بن يسار  عن قتادة , و رواه  محمد بن المبارك الصوري  عن إبراهيم بن المنذر عن محمد بن فليح عن أبيه عن سالم  أبي النضر, عن عبيد بن حنين و بسر بن]  سعيد  كلاهما عن قتادة ورواه عن قتادة أيضاً سوى عبيد بن حنين و أبي الحُبَابِ وبُسْرِ بن سعيدٍ: عبيدالله بن عبدالله بن عتبة  
ورواه عن إبراهيم بن المنذر محمد بن إسحاق الصَّغاني  ومحمد بن المصفى  ومحمد بن المبارك الصوري وجعفر بن سلمان النوفلي، وأحمد بن رشدين وأحمد بن داود المكي وابن الأصفر وغيرهم وحدث به من الحفاظ عبد الله بن الإمام أحمد بن حنبل وأبو بكر بن أبي عاصم و أبو القاسم الطبراني وأورده أبو عبد الله بن مندة وأبو نعيم في معرفة الصحابة.
وروى عن شداد بن أوس أيضاً مرفوعاً.
وروى عن عبد الله بن عباس، وكعب بن عجرة موقوفاً، وعن كعب الأحبار أيضاً.
ورُوي عن عبدالله بن مسعود في قوله تعالى: {الرحمن على العرش استوى} هذا المعنى.
ورواةُ هذا الحديث من طريق قتادة وشداد عامتهم من رجال الصحيح

كِتَابُ إِثْبَاتِ الْحَدِّ للهِ عَزَّ وَجَلَّ وَبِأَنَّهُ قَاعِدٌ وَجَالِسٌ عَلَى عَرْشِهِ ، ص 183 – 186 ، المؤلف : أبي محمد محمود بن أبي القاسم بن بدران الآنمي الدشتي (المتوفى سنة661هـ) ، المحقق : أبي عمر أسامة بن عطايا العتيبي ، الطبعة : الأولى ، 1430 هـ

نکته دیگر این است که علمای اهل تسنن بیان کرده اند که این روایت در کتاب ابوبکر خلال حنبلی بوده است ولی مانند همیشه (!!!) این روایت حذف شده است !

تذکر و یادآوری :
یقیناً بعد از مطالعه سطور ماضی ، سینه چاکان البانی وارد صحنه خواهند شد و به سخنان او در کتاب سلسله الاحادیث الضعیفه اشاره خواهند کرد که نه تنها البانی ، بلکه امثال بیهقی نیز این مطلب را رد کرده اند !
گذشته از اینکه این حرفهای این قوم نمی تواند تناقض قبلی البانی در مختصر العلو تالیف ذهبی را بپوشاند ، بلکه قبل از البانی ، یکی از بزرگان سلفیه یعنی ابن قیّم جوزیه ، به امثال بیهقی و البانی پاسخ داده و سخنان ایشان را رد کرده است که ما ذیلاً به گزیده ای از آن اشاره می کنیم :

فأما الأولى فاستعملوها في الأحاديث المخالفة لأقوالهم وقواعدهم ونسبوا رواتها إلى الكذب والغلط والخطأ في السمع واعتقاد أن كثيرا منها من كلام الكفار والمشركين كان النبي يحكيه عنهم فربما أدركه الواحد في أثناء كلامه بعد تصديره بالحكاية فيسمع المحكي فيعتقده قائلا له لا حاكيا فيقول قال رسول الله صلى الله عليه وسلم كما قاله بعضهم في حديث قتادة بن النعمان في الاستلقاء قال يحتمل أن يكون النبي حدث به عن بعض أهل الكتاب على طريق الإنكار عليهم فلم يفهم عنه قتادة بن النعمان إنكاره فقال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم وعضد هذا الاحتمال بما رواه من حديث ابن أبي أويس .... قالوا فلهذا الاحتمال تركنا الاحتجاج بأخبار الآحاد في صفات الله عز وجل .
فتأمل ما في هذا الوجه من الأمر العظيم أن يشتبه على أعلم الناس بالله وصفاته وكلامه وكلام رسوله كلام الرسول الحق الذي قاله مدحا وثناء على الله بكلام الكفار المشركين الذي هو تنقص وعيب فلا تميز بين هذا وهذا ويقول قال رسول الله صلى الله عليه وسلم لما يكون من كلام ذلك المشرك الكافر فأي نسبة جهل واستجهال لأصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم فوق هذا أنه لا يميز أحدهم بين كلام رسول الله صلى الله عليه وسلم وكلام الكفار والمشركين ويميز بينهما أفراخ الجهمية والمعطلة ؟! ..... ومن تأمل أحاديث الصفات وطرقها وتعدد مخارجها ومن رواها من الصحابة علم بالضرورة بطلان هذا الاحتمال وأنه من أبين الكذب والمحال .

اول اینکه جهمیه در مورد احادیثی که مخالف اقوال و عقایدشان باشد ، راویان آنها را به دروغگوئی و اشتباه در شنیدن روایت متهم میکنند و معتقدند که بسیاری از این روایات از سخنان کفار و مشرکین میباشد که پیامبر اکرم از آنها نقل قول میکرده و راوی ، بعد از صدور این حکایت ، آنجا رسیده و حکایت را شنیده و سپس آن را از باب اینکه از عقاید است ، نقل کرده نه از باب نقل قول از عقاید کفار .
پس در مورد این روایت که قتاده بن نعمان در مورد استلقاء از رسول الله بیان کرده میگوید : احتمال دارد که رسول الله این مطلب را از برخی از اهل کتاب به طریق انکار عقایدشان نقل کرده ولی قتاده بن نعمان انکاری بودن آن را نفهیمده است و لذا آن را نقل کرده . و این احتمال را روایت ابن ابی اویس تقویت میکند .... آنها (جهمیه )میگویند : بنابر این احتمال ، از احتجاج به اخبار آحاد در صفات الهی ، خودداری میکنیم.
( ابن قیّم میگوید ) پس دقت کن در این مطلب عظیم که چگونه میشود عالم ترین مردم به خدا و صفات الله و کلام الله و کلام رسولش ( یعص صحابه ) کلام رسول حق را که در حال ثناء الهی میباشد را با کلام مشرکین و کفار اشتباه بگیرند ! و نتوانند بین این دو کلام فرق قائل شوند.
پس چه توهینی از این بالاتر که نسبت جهل به اصحاب رسول خدا داده و اینکه آنها ( صحابه ) نمی توانستند بین کلام رسول خدا و کلام کفار و مشرکین فرق قائل شوند ولی جوجه جهمیه ها و جوجه معطله ها میتوانند این فرق را بفهمند ؟!
هر کس که در احادیث صفات و تعداد طرق روائی آنها و کسانی که آنها را روایت کرده اند از میان صحابه دقت نماید به ضرورت متوجه میشود که این احتمال بیان شده ( از طرف جهمیه) باطل بوده و بلکه از بارزترین مصادیق دروغ و محالات میباشد.

الصواعق المرسلة في الرد على الجهمية والمعطلة ، ج 4 ص 1527 – 1529 ، المؤلف: محمد بن أبي بكر بن أيوب بن سعد شمس الدين ابن قيم الجوزية (المتوفى: 751هـ) ، المحقق: علي بن محمد الدخيل الله ، الناشر: دار العاصمة، الرياض، المملكة العربية السعودية ، الطبعة: الأولى، 1408هـ

این سخنان ابن قیّم که صرفاً برخی از عباراتش بیان شد دقیقاً بر خلاف مدعای البانی در سلسله الاحادیث الضعیفه اش میباشد که گفته : تا کنون کسی از ائمه ناقد حدیث را ندیده ام که در مورد این روایت سخن گفته باشد !

در هر صورت این سخنان و تاییدات وهمچنین مراجعه به کتاب « اثبات الحد لله » و سخنان محقق آن ، نشان میدهد که نه تنها از ائمه سلف وهابیون – من جمله ابن تیمیه - بلکه علمای معاصرشان نیز واقعاً به بحث تجسیم اعتقاد داشته و آن را ثابت بر اساس احادیث شان میدانند !



ما حصل بحث اینکه :

ابوبکر خلال در کتاب السنه خویش روایت کرده که خداوند بعد از اتمام خلق، پایش را روی پای دیگرش انداخته و دراز کشیده است !

بسیاری از علمای اهل تسنن از باب تایید روایت ، سند آن را تصحیح کرده اند ولی این روایت هم اکنون در کتاب ابوبکر خلال نیست !

و همچنین گروهی از علمای اهل تسنن نیز صرفاً به بیان قسمت اول آن روایت پرداخته و ما بقی آن را بیان نکرده اند ولی در عین حال ، اصل روایت را معتبر میدانند !

کسانی که این روایت را تایید و تصحیح کرده اند به شرح ذیل است :

1- ابوبكر خلال حنبلی
2- ابويعلي بن فراء حنبلی
3- عبدالمغیث حنبلی
4- ابو موسی مدینی حنبلی
5- ابو محمد محمود دشتی حنبلی
6- ابن قیّم جوزیه حنبلی
7- شمس الدین ذهبی
8- حافظ بن احمد حکمی
9- محمد ناصر الدین البانی وهابی
10- محمد بن صالح العثیمین وهابی
11- منصور السماري وهابي

حال به نظر خواننده محترم ، شیعیان موحد اند یا وهابیون مجسّمه ؟!
العبد الاحقر – مقداد العلوی

امتیاز : نتیجه : 0 امتیاز توسط 0 نفر مجموع امتیاز : 0


نمایش این کد فقط در ادامه مطلب

تاریخ : پنجشنبه 19 شهريور 1394 | نظرات () بازدید : 79


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی


سایت islamtxt.ir یکی از بهترین و مفیدترین سایت های شیعه در موضوع نقد وهابیت و پاسخ به شبهات آنها بود که تقریبا در مهر ماه سال 1393 به دلیل نامعلومی از دسترس خارج شد _ بنابر گزارشی توسط وهابیت هک شد _ و کشیدن انتظار بازگشایی آن ، ده ماه شد تا اینکه با عنایت خدا ، موفق شدیم بسیاری از مطالب سایت اسلام تکس شیعه را بازگردانیم . مقالاتی که علامت * خورده اند ، فاقد مطلب هستند ؛ زیرا تاکنون موفق نشدیم به آنها دست یابیم. البته امیدواریم نویسندگان مقالات ، به این وبلاگ مراجعه کنند و مقالات ستاره دار را در اختیارمان قرار دهند ...
بالای صفحه
اسلام تکس | پاسخ به شبهات
firefox
opera
google chrome
safari